Kullamannen by UTMB®

Eind oktober. Het is al een tijd donker als de deuren van de kerk van Höganäs opengaan voor een menigte gespannen hardlopers, koplampen aan 🔦, adem dampend in de koude lucht van de Scandië. En daar, uit het niets, verschijnt een gewapende ridder op zijn ruin om de lopers uit de stad te leiden voordat hij in de nacht verdwijnt 🐴. We bevinden ons bij de Kullamannen by UTMB, en hier verloopt alles volgens regels die licht anders zijn dan bij andere races 🏃.

Net wat anders, ja. Want deze race, opgericht in 2014 aan de zuidkust van Zweden, heeft een persoonlijkheid die maar weinig evenementen ter wereld kunnen claimen. Hij speelt met iets ouds, moeilijk in een technische fiche te vatten: een sfeer. Die van een Baltische schiereiland dat geraakt wordt door herfststormen, geterroriseerd door een onsterfelijk ridder-legende, en bezaaid met kustpaden die uitkijken over zee in de duisternis 🌚. Het lijkt nergens anders op het UTMB World Series-circuit. Het is uniek 🌊.

De legende van Kullamannen vertelt het verhaal van een ridder met een gebroken hart die aan het uiteinde van de schiereiland een kasteel bouwde omringd door zwaarden, zodat hij nooit vergat wie hij liefhad 💔. Niemand weet echt wie hij was, maar in alle versies van het verhaal is hij de onsterfelijke die altijd voor de zwakken opkomt tegen hun onderdrukkers ⚔️. Rechtvaardig en wreed tegelijk. "Ruw maar rechtvaardig" zoals de Zweden zeggen 🇸🇪. Het is zowat de perfekte omschrijving van deze race. En als je een van de mogelijke oorsprongen van dit alles wilt: een bron gaat terug tot de slag bij Svolder in het jaar 999, toen de Noorse koning Olav Tryggvason, omringd door een veel groter uitgeruste vloot, ervoor koos te verdrinken in plaats van overgave te geven. Er werden al ultra-intensieve inspanningen georganiseerd die op deze kusten gepropageerd werden lang vóór de uitvinding van het rugnummer 🛡️;

De Kullaberg, het centrale speelveld van de race, is geen gewone setting ⚓️. Bezet sinds het neolithicum, bewaart het stenen cirkels, grafheuvels en resten van oude dorpen 🏘️. Onder jouw trail-schoenen liggen millennia aan geschiedenis samengeperst in kalksteen. En aan het uiteinde van de schiereiland ligt de vuurtoren van Kullen, de machtigste in heel Scandinavië, die de Øresund, een van de drukste scheepvaartroutes ter wereld 🚢. Op een bepaald punt van de route ren je dus met een uitzicht op honderden boten die doorkomen tussen de Zweden en Denemarken, in het donker, terwijl een noordwestenwind je beleefd maar vastberaden probeert te laten twijfelen aan je aanwezigheid 🌬️.

De cijfers van de "100 Miles" verdienen het om gewoon op tafel gelegd te worden: 173 km, 2 300 m positief hoogteverschil, door 15 natuurreservaten heen en twee toppen, vertrek vanaf Höganäs, aankomst in Båstad. Het hoogteverschil lijkt misschien bescheiden, en dat is precies de valkuil waar iedereen uit alpine races in het eerste jaar intrapt 🙃. Het uitvalpercentage schommelt tussen 40 en 60%. Ter vergelijking: de UTMB ligt rond de 30%. De reden ligt in twee woorden: "herfst" en "Zweden" die kuststerren vanuit het zuidwesten meebrengen, hevige winden en meer nacht dan dag 🌝. De sectie waar iedereen over spreekt heet Dödens Zon, de Zone van de Dood, zonder metaforen ☠️. Technische single tracks op de top van de kliffen van Kullaberg, ’s nachts, met wind uit de Kattegat. De Kullamannen wordt ook wel "Het Paradijs, de Zee en de Hel" genoemd, en dat is geen grap. Het is ook een weersbericht 😜. Buiten de 100 Miles biedt de "Sprint Ultra 100K" (108 km, 749 mD+, 3 Running Stones) de versie voor wie liever wat minder filosofie ’s nachts lijdt, het "Seventh Seal" van 53 km, een verwijzing naar de film van Ingmar Bergman (de Zweedse regisseur die een ridder ziet schaken met de Dood op een strand) wat precies past bij de sfeer van het evenement 🎬. Ten slotte loopt het "North Shore" aan de 22 km langs de kustlijn van de Kullaberg voor wie het decor wil zien zonder de weersomstandigheden in het gezicht te krijgen 😬.

Wat de Kullamannen echt onderscheidt binnen de UTMB-kalender is dat hij volledig accepteert wat het is: een donkere race, letterlijk en figuurlijk, verankerd in een Noordse folklore. De organisatoren zeggen het zelf: iedereen die aan de startlijn verschijnt, is al een held 🦸. Want jezelf inzetten voor een ultratrail langs de Zweedse kust op de avond voor Halloween, wetende dat er een kans van 1 op 2 is dat je niet finish, vergt inderdaad een bepaald soort moed.

Het gewaad ridder zal er zijn. De storm misschien niet, als je geluk hebt. Nu is het jouw beslissing! 🫵