Oh Meu Deus

O Tayyyidim, Portekizce'de kelimenin tam anlamıyla “Allahım” anlamına gelen ifade, devasa bir manzaraya dönüp tek bir nefesle karşısında savrulduğun anı hissederken fısıldadığın şeydir ⛰️. Yarışın adı tesadüfe dayanmaz: bu etkinliğin vaat ettiği anı, dağın Portekizli zirvelerinin adeta nefesini kestiği o anda, sadece yükselmesiyle ilgili değildir 😉. Oh Meu Deus by UTMB UTMB ile, her yıl Mayıs başında Portekiz'in merkezinde Seia şehrini ana şehir olarak işleten bir cunta doğuştur; ülkenin en büyük doğal parkına komşu konumdadır. 2025'ten beri UTMB World Series ile bağlantılı olarak, bu etaplar Avrupa'daki en özgün rotalardan biri olarak öne çıkıyor; hâlâ yarışın dinamik doğasına sadık kalarak akışını sürdürüyor 🧬. Parkur artık serüvenin “Serra do Açor”, Serra de Lousã kıyılarındaki köyler ve bazı tarihi yerleşimler(e) ile birleşerek her edition'ı kültürel ve fiziksel olarak gerçek bir geçiş haline getiriyor.

Macera 2011 yılında başladı; yerel organizatörler Serra da Estrela’nin patikalarını çoban yollarını koşucular için bir oyun alanına dönüştürme fikrini benimsemişti 🙂. Yıllar geçtikçe mesafeler uzadı, çerçeve genişledi ve yarış nihayet uzun versiyonuyla doğal parkın önemli kısmını kapsadı. 2025'te büyük dönüşümle UTMB World Series ailesine katılması ve boyut değiştirmesiyle lokal rekabetten uluslararası hedeflere sahip bir buluşmaya dönüştü; bunun yanında bölgesel DNA'sını elden bırakmadan 🧬 güç topladı. Parkur artıkSerra do AçorSerra de Lousãköyleri ve Şist köylerini ve birkaç Tarihi köyü kapsıyor. Bu topraklar, her baskı turunu tamamen kültürel ve fiziksel bir geçişe dönüştürüyor.

Ana yarış parkuru, "100M", uzunluğu 167 km ve 8 900 mD+ olduğundan üst düzey zorluk sınıfına ait olduğunu tereddüt etmeden gösterir 😅. Etkinlik Seia’dan başlayıp orada bitecek ve ise Seia adlı dağ eteklerindeki konumunu koruyor; 12. yüzyıldan beri. İki uç arasındaki rotada, çobanların sürülerini vadiden yaylaya götürdükleri bu döneme ait virajlı patikalarla devam eder; yoğun ormanlarda sessizlik derinleşir, derin vadiler boyunca nehirler boyunca uzanır, dört yana rüzgâr açık kırçıl zirvelerine tırmanır 💨. Pistte yarışan Schist köyleri (Talasnal, Casal Novo, Pena, Fajão, Candal, doğanın taş evleri gibi yükselir; kaya üzerinde inşa edilmiş, geleneksel mimariyle inşa edilmiş olması bir çok şehirleşme yarışına etkileyici bir örnek oluşturur 🏘️. Parkur düz değil: teknik gerektirir, sabır gerekir ve aşamalı yükümlülüklerle uzun süreli çabanın yönetilmesi gerekir.

"100M" dışında, Oh Meu Deus by UTMB üç farklı format daha sunuyor: bir "100K" 94 km ve 5 300 mD+; bir "50K" 52 km ve 2 900 mD+; ayrıca bir "20K" 22 km ve 1 000 mD+. 📊 Sıralama sistemi, format seçimine göre bir Running Stone birimlerini biriktirme esasına dayanır ("20K" için 1 taş’tan "100M" için 4 taş’a kadar). Bu yarış serimizin küresel ekosistemine dahil olması, birçok Avrupa ülkelerinden, ayrıca Kuzey Amerika ve Asya’dan da koşucuları çeker; ultra-trail Alpilerinin patikalarından biraz uzak bir ortamda running stones arayışında olanlar için ideal 💎.

Etkinlik ayrıca ultra-trail ekosisteminde kendine özgü duygusal bir boyuta da sahip 🤩. Merkez Portekiz bölgesi, son yıllarda orman yangınlarından ağır darbe aldı ve organizasyon bu yangınları yarış anlatısının ayrılmaz bir parçası olarak ele aldı: bu yamaçları geçen her yarışçı, bölgenin duygusal olarak yeniden inşa edilmesinin bir aktörü olarak sunulur; kırmızı bir ışık gibi parlayan bir an, kuru bir manzaranın iyileşme sürecinin simgesidir ❤️‍🩹. Ton samimi; Seia’nin halkının bu etkinliği sadece koleksiyon tişörtleri için bir bahaneden ibaret görmediğini ifade eder; SeiaPortekiz için, ArganilLousãPampilhosa da Serra veya Góis, bu bölgelerin misafirperverliğiyle karşılarlar: Etkinlik, koleksiyon tişörtleri için bir bahane değil; bu insanlar için gerçek bir kolektif gurur. Ayrıca bölgeyi yeniden inşa etmek için bağış amaçlı yarış protokelleri de sunuluyor.

Bacaklar dinlendikten ve kolların üzerinde tuz kuruduktan sonra, Seia ve çevresi dolaşmaya değer 🍞. Şehir, bir Ekmek Müzesi barındırır; bu, Portekiz'de türünün tek örneği olarak, 167 km'lik bir zorluğun ardından gelenlerden biri için hafif bir varoluşsal yankı taşır. Serra da Estrela, yumuşak peynirleri ve keskin tadıyla ulusal bir kurum olmanın yanı sıra tartışılmaz bir gastronomik argümandır 🧀. Viriato efsanesi, bu dağlardan Romalılara karşı direnen Lusitan çobanı, tüm bölge üzerinde atılmış bir karanlık yeniden doğuşunun simgesi olarak durur. Ve bir ultra-maratoncu Mayıs ayında bu yüksekliklerde 8 900 mD+ ile hayatta kalan biri, bunu bilmeden de olsa hak ettiği bir saygıyı ona iade eder 😋.